Idę przed siebie
- Thread starter Szaba
- Start date
VitoC
UFC Featherweight
kofi
Legacy FC Lightweight
Kurwa, weź potem tyle wracaj
Kar0l
WSOF Heavyweight
Piękna sprawa. Kibicuję!
Jawor
Bellator Bantamweight
Starvin' Marvin
ONE FC Welterweight
Nie po drodzeTak tylko chodzisz i chodzisz, za robotą byś się rozejrzał.. w pośredniaku byłeś??
szplin
Vale Tudo Open
E tam, rozchodzisz to
Szaba
Error Fighters Extreame
Mam nadzieję. Obtarcia przeszkadzają tylko trochę, ale opuchlizna mocno daje się we znaki.
Starvin' Marvin
ONE FC Welterweight
@DONTOLIVER kopytka do wymiziania
Szaba
Error Fighters Extreame
W nocy poprzedzającej marsz kładę się spać o 23. Powinienem od kilku dni stopniowo zmieniać godzinę w której idę spać na wcześniejszą. Budzę się wpół do czwartej i wiem, że już nie uda mi się zasnąć. Jestem mega zmęczony. Teoretycznie mam jeszcze półtorej godziny do alarmu ale myślami jestem jest na marszu. Po czterech i pół godzinach snu już wiem, że ten dzień nie będzie najłatwiejszy.
Przez myśl przechodzi mi aby wyruszyć z domu o piątej zamiast planowanej szóstej ale porzucam ten pomysł (czego koniec końców żałuję). Wyciągam jedzenie z lodówki, kończę pakowanie plecaka i wychodzę z domu. Zaraz po zamknięciu przechodzi mi przez myśl, że dobrym pomysłem będzie zabranie ze sobą czapki. Wracam po nią i jeszcze tego nie wiem, ale okazuje się to kluczowym wyborem. Gdy ponownie zamykam drzwi przypominam sobie, że nie zabrałem rękawic. Lenistwo bierze górę. Nie chce mi się ponownie wracać do pokoju. Ten wybór również będzie miał ogromny wpływ na całość doświadczenia.
Pierwsze kilometry idą łatwo. Trochę niepotrzebnie narzucam sobie szybkie tempo. Po piętnastu kilometrach ściągam czapke na której widać wyraźnie odznaczony szron od mojego potu. Jest zimno a czapka pozostanie mokra do końca marszu. Jest to niestety przekleństwo bawełny, która po tym wydarzeniu definitywnie znika z mojej garderoby na długie dystanse.
Wchodzę na pierwsze wzniesienie. Wieje i to mocno. Zakładam kurtkę którą przezornie wziąłem ze sobą i w myślach dziękuję, że jednak nie zostawiłem jej w domu. Przez kolejne kilka kilometrów mam skostniałe do bólu dłonie. Robię pierwszy postój na bułkę i gorącą herbatę. Herbata ze względu na niesprzyjające warunki pogodowe okazuje się genialnym wyborem. Ściągam buty i skarpetki aby je wysuszyć i po 10 minutach zaczynam nierówną walkę ze sznurowadłami. Mam tak skostniałe palce, że nie jestem w stanie zawiązać butów. Ogrzewam dłonie przez kolejne kilka minut i z trudem wiąże buty. Czas iść dalej.
Pomijając przenikliwe zimno czuję się dość dobrze więc postanawiam zboczyć z trasy aby nadrobić kilka kilometrów. Przez kolejną godzinę pokonuję kilka wzniesień i dwukrotnie nieopatrznie zbaczam z trasy. Gdy zerkam na mapę okazuje się, że zatoczyłem koło i finalnie znajduje się w miejscu w którym postanowiłem zboczyć z trasy.
W międzyczasie jem kolejną bułkę którą popijam gorącą herbatą. Jestem dość mocno wychłodzony i to na tyle, że po kolejnych kilku kilometrach decyduję się na dłuższy postój gdzie jem gorący gulasz. Na stopach pojawiają się pierwsze pęcherze a skarpetki są bardzo wilgotne. Suszę stopy, nakładam plastry i zmieniam skarpety. Zauważam też, że pozornie wyleczony pęcherz wcale nie był w tak dobrym stanie.
Zerkam na pozostały prowiant. Przeszedłem jakieś 30 kilometrów. Do końca trasy pozostało mi jakieś drugie tyle a w plecaku mam tylko dwie bułki i około pół litra herbaty. Do tego troszkę orzechów i daktyli. Węglowodany w płynie prawie się skończyły. Nie jest to dobry prognostyk na dalszą trasę. Nie wziąłem pod uwagę tego, że podczas tak dużego zimna zapotrzebowanie na jedzenie (w tym przede wszystkim ciepłe jedzenie) będzie tak duże. Idę bocznymi ścieżkami więc nie ma sklepów, muszę więc mądrze rozdysponować pozostałe jedzenie.
Od tego momentu zaczyna się wewnętrzna walka. Bolą mnie stopy, jest zimno, mam skostniałe dłonie i mało jedzenia a do końca długa droga. Zakładając średnią prędkość na poziomie 4km/h mam do przejścia jeszcze ponad 5 godzin. Znów mylę trasę i muszę wracać pół kilometra. Zmieniam znowu skarpety jem trzecią bułkę i wtedy niespodziewanie wychodzi słońce. Pierwszy raz tego dnia. To diametralnie zmienia moje nastawienie. Jest cieplej, jaśniej i jakoś tak lżej.
Wszystko po to, aby za chwilkę uraczyć mnie trasą z piekła rodem. Oczom moim ukazuje się droga usłana kamieniami. Po jej obu stronach wrzosowiska uniemożliwiające przemieszczanie się. To okazuje się gwoździem do trumny moich stóp. Podeszwa nie jest przystosowana do tego typu terenu a ja nie mam innej możliwości jak kontynuacja trasy. Znacznie zwalniam. Na tyle, że pulsująca na telefonie kropka symbolizująca moje położenie sprawia wrażenie nieruchomej. Jakby tego było mało zaczyna się ściemniać i znowu zaczyna być zimno. Zbiera się wiatr.
Wkrótce po tym docieram do małej miejscowości co znacznie poprawia moje morale. Przez większość trasy szedłem bocznymi ścieżkami i rzadko kiedy widywałem ludzi. Szukam jakiegoś sklepu aby kupić coś do jedzenia, ale do najbliższego musiałbym zmienić kierunek i nadrabiać ekstra dwa kilometry. Rezygnuję z tego pomysłu. Zjadam ostatnią bułkę i kończę herbatę.Ponownie sprawdzam mapę i postanawiam zmienić końcową trasę ucinając kilka kilometrów. Jest już ciemno. Dobrze, że zabrałem ze sobą latarkę bowiem nowa trasa wiedzie najpierw przez las a następnie przez pola.
Nierówne podłoże sprawia, że stopy czasami lądują w innej pozycji bezpośrednio uciskając na pęcherze i obtarcia. W tym momencie czułem już jakbym miał otwarte rany. Do tego wilgotne skarpety na nogach, których już nawet nie chciało mi się zmieniać. Po czterdziestu minutach marszu w całkowitej ciemności, gdzie gdy nie latarka to szedłbym pewnie z dwie godziny dochodzę do głównej drogi.
Przechodzę jeszcze z dwa kilometry. Sprawdzam mapę. Do końca trasy pozostało osiem kilometrów a ja nie jestem w stanie dalej iść ze względu na rozwalone i odbite stopy.
Kilkam "zakończ trasę" na zegarku i oddzielnej aplikacji na telefonie i dzwonię po pomoc techniczną. Zerkam na telefon na którym widzę przebyte 54 i pół kilometra. Całość trasy zajęła mi 13 godzin i 40 minut. Wsiadam do samochodu i po kilkunastu minutach biorę zasłużony prysznic.
- Misja została zaliczona. Moim minimum było 50km do zrobienia.
- Następnym razem planuję 65 kilometrów
- Znowu zdecydowanie za dużo przewyższeń i spadków co bardzo negatywnie wpływa na uszkodzone stopy. Na bardziej płaskim terenie myślę, że 60km było całkiem realne
- Po zmianie wkładek i skarpetek dochodzę do wniosku że problemem są buty. Bardzo słabo oddychają a podeszwa jest zdecydowanie zbyt cienka. Muszę kupić inny model przystosowany do takich odległości
- Pogoda ma ogromny wpływ na rodzaj jedzenia. Byłem głodny i brakowało mi ciepłych posiłków.
- Daktyle sprawdzają się idealnie. Na stałe trafiają do mojego jadłospisu podczas wędrówek
- Wróciłem z 1,5l wody. Zabrałem 3 ale ze względu na zimno nie pociłem się tyle i nie czułem pragnienia.
- Węglowodany zalewane woda w domu to zły pomysł. Następnym razem zabieram ze sobą żele energetyczne do testów.
- Dwie warstwy ubrań z poliestru zdały egzamin na sto procent. Super odprowadzanie wilgoci i mega szybko schną. Jestem z nich zadowolony
- Przez blisko pół trasy zmagałem się z trudnościami ale psychicznie dałem radę. Mentalnie jestem gotowy na długie dystanse.
- Priorytet na następne wyprawy to zadbać o stopy
- Waga plecaka na początku wyprawy oscylowala w okolicy 8kg a na końcu w okolicach 3,5 kg. Niby mała waga początkowa, ale brakuje mi w moim plecaku pasa biodrowego
- Pojemność plecaka również jest trochę za mała. Mam hikelite 18 ale na tego typu wyprawy gdzie pasuje zabrac kurtkę lepszy byłby w okolicach 22 litrów
- Bawełna to twój wróg. Tylko techniczne materiały
- Na zegarku z którego wrzucam dane jest mniejsza o dwa kilometry odległość, bo dwa razy zapomniałem wcisnąć "wznów" po przerwie na jedzenie. Odległość naliczana bez przerw jest z aplikacji Alltrails.
- Coś się stało z wykresem wzniesień. Oryginalny pokazuje najniższy poziom na -89 metrach a maksymalną wysokość na 269m co jest bzdurą. Po korekcji dane wracają do normy ale z jakiegoś względu cześć wykresu ulega znacznemu zniekształceniu.
- Następne bicie rekordu na początku lata aby dzień był znacznie dłuższy i żeby był czas na perfekcyjne dopasowanie obuwia. Teraz mam w planach krótsze wyprawy (ok 20 km) ale na znacznie bardziej zróżnicowanym terenie
Pozdro i dzięki dla wszystkich za słowa otuchy przed wyprawą. Zachęcam wszystkich do maszerowania. Jest to super forma spędzania wolnego czasu czy to z bliskimi czy to z samym sobą jeśli decydujecie się na wyprawy solo.
Odrobina słońca w końcowej fazie marszu
Noc. Dobrze, że zabrałem latarkę
DANE:
info z Alltrails. Dwa razy zapomniałem włączyć na zegarku koniec przerwy i dlatego pokazuje dwa kilometry mniej. Alltrails działało bez żadnej pauzy
Błędne dane co do wzniesień ale ukazujące zróżnicowanie terenu
Po kalibracji wysokości, ale z jakiegoś powodu nastąpiło zniekształcenie wykresu
Procentowy wykres przedstawiający zróżnicowanie terenu
Prędkości i czas na poszczególnych kilometrach
aha
Przez myśl przechodzi mi aby wyruszyć z domu o piątej zamiast planowanej szóstej ale porzucam ten pomysł (czego koniec końców żałuję). Wyciągam jedzenie z lodówki, kończę pakowanie plecaka i wychodzę z domu. Zaraz po zamknięciu przechodzi mi przez myśl, że dobrym pomysłem będzie zabranie ze sobą czapki. Wracam po nią i jeszcze tego nie wiem, ale okazuje się to kluczowym wyborem. Gdy ponownie zamykam drzwi przypominam sobie, że nie zabrałem rękawic. Lenistwo bierze górę. Nie chce mi się ponownie wracać do pokoju. Ten wybór również będzie miał ogromny wpływ na całość doświadczenia.
Pierwsze kilometry idą łatwo. Trochę niepotrzebnie narzucam sobie szybkie tempo. Po piętnastu kilometrach ściągam czapke na której widać wyraźnie odznaczony szron od mojego potu. Jest zimno a czapka pozostanie mokra do końca marszu. Jest to niestety przekleństwo bawełny, która po tym wydarzeniu definitywnie znika z mojej garderoby na długie dystanse.
Wchodzę na pierwsze wzniesienie. Wieje i to mocno. Zakładam kurtkę którą przezornie wziąłem ze sobą i w myślach dziękuję, że jednak nie zostawiłem jej w domu. Przez kolejne kilka kilometrów mam skostniałe do bólu dłonie. Robię pierwszy postój na bułkę i gorącą herbatę. Herbata ze względu na niesprzyjające warunki pogodowe okazuje się genialnym wyborem. Ściągam buty i skarpetki aby je wysuszyć i po 10 minutach zaczynam nierówną walkę ze sznurowadłami. Mam tak skostniałe palce, że nie jestem w stanie zawiązać butów. Ogrzewam dłonie przez kolejne kilka minut i z trudem wiąże buty. Czas iść dalej.
Pomijając przenikliwe zimno czuję się dość dobrze więc postanawiam zboczyć z trasy aby nadrobić kilka kilometrów. Przez kolejną godzinę pokonuję kilka wzniesień i dwukrotnie nieopatrznie zbaczam z trasy. Gdy zerkam na mapę okazuje się, że zatoczyłem koło i finalnie znajduje się w miejscu w którym postanowiłem zboczyć z trasy.
W międzyczasie jem kolejną bułkę którą popijam gorącą herbatą. Jestem dość mocno wychłodzony i to na tyle, że po kolejnych kilku kilometrach decyduję się na dłuższy postój gdzie jem gorący gulasz. Na stopach pojawiają się pierwsze pęcherze a skarpetki są bardzo wilgotne. Suszę stopy, nakładam plastry i zmieniam skarpety. Zauważam też, że pozornie wyleczony pęcherz wcale nie był w tak dobrym stanie.
Zerkam na pozostały prowiant. Przeszedłem jakieś 30 kilometrów. Do końca trasy pozostało mi jakieś drugie tyle a w plecaku mam tylko dwie bułki i około pół litra herbaty. Do tego troszkę orzechów i daktyli. Węglowodany w płynie prawie się skończyły. Nie jest to dobry prognostyk na dalszą trasę. Nie wziąłem pod uwagę tego, że podczas tak dużego zimna zapotrzebowanie na jedzenie (w tym przede wszystkim ciepłe jedzenie) będzie tak duże. Idę bocznymi ścieżkami więc nie ma sklepów, muszę więc mądrze rozdysponować pozostałe jedzenie.
Od tego momentu zaczyna się wewnętrzna walka. Bolą mnie stopy, jest zimno, mam skostniałe dłonie i mało jedzenia a do końca długa droga. Zakładając średnią prędkość na poziomie 4km/h mam do przejścia jeszcze ponad 5 godzin. Znów mylę trasę i muszę wracać pół kilometra. Zmieniam znowu skarpety jem trzecią bułkę i wtedy niespodziewanie wychodzi słońce. Pierwszy raz tego dnia. To diametralnie zmienia moje nastawienie. Jest cieplej, jaśniej i jakoś tak lżej.
Wszystko po to, aby za chwilkę uraczyć mnie trasą z piekła rodem. Oczom moim ukazuje się droga usłana kamieniami. Po jej obu stronach wrzosowiska uniemożliwiające przemieszczanie się. To okazuje się gwoździem do trumny moich stóp. Podeszwa nie jest przystosowana do tego typu terenu a ja nie mam innej możliwości jak kontynuacja trasy. Znacznie zwalniam. Na tyle, że pulsująca na telefonie kropka symbolizująca moje położenie sprawia wrażenie nieruchomej. Jakby tego było mało zaczyna się ściemniać i znowu zaczyna być zimno. Zbiera się wiatr.
Wkrótce po tym docieram do małej miejscowości co znacznie poprawia moje morale. Przez większość trasy szedłem bocznymi ścieżkami i rzadko kiedy widywałem ludzi. Szukam jakiegoś sklepu aby kupić coś do jedzenia, ale do najbliższego musiałbym zmienić kierunek i nadrabiać ekstra dwa kilometry. Rezygnuję z tego pomysłu. Zjadam ostatnią bułkę i kończę herbatę.Ponownie sprawdzam mapę i postanawiam zmienić końcową trasę ucinając kilka kilometrów. Jest już ciemno. Dobrze, że zabrałem ze sobą latarkę bowiem nowa trasa wiedzie najpierw przez las a następnie przez pola.
Nierówne podłoże sprawia, że stopy czasami lądują w innej pozycji bezpośrednio uciskając na pęcherze i obtarcia. W tym momencie czułem już jakbym miał otwarte rany. Do tego wilgotne skarpety na nogach, których już nawet nie chciało mi się zmieniać. Po czterdziestu minutach marszu w całkowitej ciemności, gdzie gdy nie latarka to szedłbym pewnie z dwie godziny dochodzę do głównej drogi.
Przechodzę jeszcze z dwa kilometry. Sprawdzam mapę. Do końca trasy pozostało osiem kilometrów a ja nie jestem w stanie dalej iść ze względu na rozwalone i odbite stopy.
Kilkam "zakończ trasę" na zegarku i oddzielnej aplikacji na telefonie i dzwonię po pomoc techniczną. Zerkam na telefon na którym widzę przebyte 54 i pół kilometra. Całość trasy zajęła mi 13 godzin i 40 minut. Wsiadam do samochodu i po kilkunastu minutach biorę zasłużony prysznic.
- Misja została zaliczona. Moim minimum było 50km do zrobienia.
- Następnym razem planuję 65 kilometrów
- Znowu zdecydowanie za dużo przewyższeń i spadków co bardzo negatywnie wpływa na uszkodzone stopy. Na bardziej płaskim terenie myślę, że 60km było całkiem realne
- Po zmianie wkładek i skarpetek dochodzę do wniosku że problemem są buty. Bardzo słabo oddychają a podeszwa jest zdecydowanie zbyt cienka. Muszę kupić inny model przystosowany do takich odległości
- Pogoda ma ogromny wpływ na rodzaj jedzenia. Byłem głodny i brakowało mi ciepłych posiłków.
- Daktyle sprawdzają się idealnie. Na stałe trafiają do mojego jadłospisu podczas wędrówek
- Wróciłem z 1,5l wody. Zabrałem 3 ale ze względu na zimno nie pociłem się tyle i nie czułem pragnienia.
- Węglowodany zalewane woda w domu to zły pomysł. Następnym razem zabieram ze sobą żele energetyczne do testów.
- Dwie warstwy ubrań z poliestru zdały egzamin na sto procent. Super odprowadzanie wilgoci i mega szybko schną. Jestem z nich zadowolony
- Przez blisko pół trasy zmagałem się z trudnościami ale psychicznie dałem radę. Mentalnie jestem gotowy na długie dystanse.
- Priorytet na następne wyprawy to zadbać o stopy
- Waga plecaka na początku wyprawy oscylowala w okolicy 8kg a na końcu w okolicach 3,5 kg. Niby mała waga początkowa, ale brakuje mi w moim plecaku pasa biodrowego
- Pojemność plecaka również jest trochę za mała. Mam hikelite 18 ale na tego typu wyprawy gdzie pasuje zabrac kurtkę lepszy byłby w okolicach 22 litrów
- Bawełna to twój wróg. Tylko techniczne materiały
- Na zegarku z którego wrzucam dane jest mniejsza o dwa kilometry odległość, bo dwa razy zapomniałem wcisnąć "wznów" po przerwie na jedzenie. Odległość naliczana bez przerw jest z aplikacji Alltrails.
- Coś się stało z wykresem wzniesień. Oryginalny pokazuje najniższy poziom na -89 metrach a maksymalną wysokość na 269m co jest bzdurą. Po korekcji dane wracają do normy ale z jakiegoś względu cześć wykresu ulega znacznemu zniekształceniu.
- Następne bicie rekordu na początku lata aby dzień był znacznie dłuższy i żeby był czas na perfekcyjne dopasowanie obuwia. Teraz mam w planach krótsze wyprawy (ok 20 km) ale na znacznie bardziej zróżnicowanym terenie
Pozdro i dzięki dla wszystkich za słowa otuchy przed wyprawą. Zachęcam wszystkich do maszerowania. Jest to super forma spędzania wolnego czasu czy to z bliskimi czy to z samym sobą jeśli decydujecie się na wyprawy solo.
Odrobina słońca w końcowej fazie marszu
Noc. Dobrze, że zabrałem latarkę
DANE:
info z Alltrails. Dwa razy zapomniałem włączyć na zegarku koniec przerwy i dlatego pokazuje dwa kilometry mniej. Alltrails działało bez żadnej pauzy
Błędne dane co do wzniesień ale ukazujące zróżnicowanie terenu
Po kalibracji wysokości, ale z jakiegoś powodu nastąpiło zniekształcenie wykresu
Procentowy wykres przedstawiający zróżnicowanie terenu
Prędkości i czas na poszczególnych kilometrach
aha
szplin
Vale Tudo Open
Po pierwsze to zwiększ masę a po drugie to gratulacje
Szaba
Error Fighters Extreame
Nie no co Ty mordo jest ok. Złe słońce było wiesz, cień tak dziwnie padł. Mordo. Normalnie łapa nabita. To pewnie przez telefon bo starym Poco robiłem. Nie no ja to mięśnie mam. Chiński badziew nie robi dobrych zdjęć. Właśnie dojebałem na siłowni domowej ketlem 100 powtórzeń. Youtube mi chujowo skompresował film i tak się może wydaje. Biceps siedzi jak trzeba. Może monitor masz źle skalibrowany
szplin
Vale Tudo Open
Gdyby była masa to by nie było zimno.
Kar0l
WSOF Heavyweight
Super się to czyta, a pamiętam ile w takich marszach jest pracy mentalnej tak na prawdę (to też jest świetne jak człowiek może być sam ze sobą, dowiedzieć się więcej). Daaawaj dalej! Masz parę w tych kopytach, teraz tylko usprawnianie wszystkiego i radocha z kolejnych kilometraży. Miałem taki pomysł by z huskym dłuższe kilometry polecieć z bytowaniem w terenie, ale jeszcze musimy się dotrzeć.
PanKejkej
Maximum FC Lightweight
Fajnie, też wolę chodzić, niż biegać.
Dwa tipki:
1. Jak suszysz buty, to wyciągaj wkładki i buty stawiaj piętą ku górze. To działa jak komin, para musi odparować w górę.
2. Do bukłaka z wodą możesz wrzucić trochę izo, albo innego mefedronu. Lepiej pić wodę plus, niż samą wodę. ;)
Czekam na kolejne relacje ze spacerów.
Dwa tipki:
1. Jak suszysz buty, to wyciągaj wkładki i buty stawiaj piętą ku górze. To działa jak komin, para musi odparować w górę.
2. Do bukłaka z wodą możesz wrzucić trochę izo, albo innego mefedronu. Lepiej pić wodę plus, niż samą wodę. ;)
Czekam na kolejne relacje ze spacerów.
AndJusticeForAll
Loża Szyderców
Zamiast brać wszystko z poliestru zainwestuj w wełne meriono, dobrze odprowadza wilgoć, a wełna nawet jak jest mokra to i tak "grzeje". Powodzenia
Szaba
Error Fighters Extreame
Sprawdzę. DziękiZamiast brać wszystko z poliestru zainwestuj w wełne meriono, dobrze odprowadza wilgoć, a wełna nawet jak jest mokra to i tak "grzeje". Powodzenia
Biały19894
Brutaal Welterweight
Gratulacje.
Ja polecam posłuchać rozmów z Piotrem Krzyżowskim. To ten wariat, co zdobył Lhotse i Everest jeden szczyt po drugim bez większego odpoczynku. Chyba w rozmowie u Przemka Górczyka opisywał swoje przygotowania, treningi itd. W ramach przygotowań robi właśnie jakieś długie marsze w górach w nocy w kilkunasto stopniowym mrozie. Mógłbyś od niego podłapać kilka myczków.
Ja polecam posłuchać rozmów z Piotrem Krzyżowskim. To ten wariat, co zdobył Lhotse i Everest jeden szczyt po drugim bez większego odpoczynku. Chyba w rozmowie u Przemka Górczyka opisywał swoje przygotowania, treningi itd. W ramach przygotowań robi właśnie jakieś długie marsze w górach w nocy w kilkunasto stopniowym mrozie. Mógłbyś od niego podłapać kilka myczków.
Kar0l
WSOF Heavyweight
Ognisko rozpalić i można sobie na kijkach wysuszyć właśnie w ten sposób jak to opisujesz. Warto to wszystko z takim bytowaniem w terenie połączyć.Fajnie, też wolę chodzić, niż biegać.
Dwa tipki:
1. Jak suszysz buty, to wyciągaj wkładki i buty stawiaj piętą ku górze. To działa jak komin, para musi odparować w górę.
2. Do bukłaka z wodą możesz wrzucić trochę izo, albo innego mefedronu. Lepiej pić wodę plus, niż samą wodę. ;)
Czekam na kolejne relacje ze spacerów.
Potwierdzam. Merino na prawdę się sprawdza, a właśnie testuję "cienką" czapkę z Brubecka - jest na prawdę rewelacja bo grzeję, oddycha i wilgoć odprowadza. Dobry sprzęt faktycznie pomaga.Zamiast brać wszystko z poliestru zainwestuj w wełne meriono, dobrze odprowadza wilgoć, a wełna nawet jak jest mokra to i tak "grzeje". Powodzenia
Szaba
Error Fighters Extreame
Moje ostatnie zakupy:
Kilka dni temu dodałem do koszyka i zapomniałem. Dziś przez przypadek wszedłem na stronę i akurat było na promocji. XL było już wyprzedane, ale ta jedna sztuka wisząca u mnie w koszyku była dostępna. Trochę szkoda, że bez kaptura.
Zabieram ze sobą na następną wyprawę
Mam już taki jeden jednak podczas ostaniego marszu ilośc ciepłego jedzenia okazała się zbyt mała. Miałem jeszcze do wyboru 710ml, ale to już zbyt dużo aby zjeść na raz a czas potrzebny na zjedzenie połowy spowoduje wychłodzenie pozostałej zawartości. Nie wiem jak będzie wyglądało zapotrzebowanie na ciepłe posiłki w lecie, ale nawet jeśli będzie niskie to będę go używał jako dodatkowy termos na jesień i zimę.
Bardzo dobry termos. Dobrze trzyma ciepło i ma łyżeczkę w zestawie
www.gooutdoors.co.uk
Lekkie spodnie, rozciągliwy materiał, kilka kieszonek, ściskacze w nogawkach. Wydają się super komfortowe. Zabieram je na następną podróż
Jeszcze muszę tylko jakieś dobre obuwie kupić i jestem gotowy na wyzwania.
W tym tygodniu ma padać. Jak tylko się wypogodzi robię podejście na 65-70km. Tym razem wyznaczyłem już w miarę płaską trasę. Wyjście o 4 i powrót o 20.
Kilka dni temu dodałem do koszyka i zapomniałem. Dziś przez przypadek wszedłem na stronę i akurat było na promocji. XL było już wyprzedane, ale ta jedna sztuka wisząca u mnie w koszyku była dostępna. Trochę szkoda, że bez kaptura.
Zabieram ze sobą na następną wyprawę
Mam już taki jeden jednak podczas ostaniego marszu ilośc ciepłego jedzenia okazała się zbyt mała. Miałem jeszcze do wyboru 710ml, ale to już zbyt dużo aby zjeść na raz a czas potrzebny na zjedzenie połowy spowoduje wychłodzenie pozostałej zawartości. Nie wiem jak będzie wyglądało zapotrzebowanie na ciepłe posiłki w lecie, ale nawet jeśli będzie niskie to będę go używał jako dodatkowy termos na jesień i zimę.
Bardzo dobry termos. Dobrze trzyma ciepło i ma łyżeczkę w zestawie
North Ridge Men's Tech Walking Trousers | GO Outdoors
£85.00 | These lightweight, technical trousers are perfect for...
www.gooutdoors.co.uk
Lekkie spodnie, rozciągliwy materiał, kilka kieszonek, ściskacze w nogawkach. Wydają się super komfortowe. Zabieram je na następną podróż
Jeszcze muszę tylko jakieś dobre obuwie kupić i jestem gotowy na wyzwania.
W tym tygodniu ma padać. Jak tylko się wypogodzi robię podejście na 65-70km. Tym razem wyznaczyłem już w miarę płaską trasę. Wyjście o 4 i powrót o 20.
Miskatonic
Vale Tudo Championship
Ty tymi wędrówkami próbujesz dotrzeć do Polski? 
Dasz radę, brat mojej ś.p. babki wrócił na nogach z Syberii
Dasz radę, brat mojej ś.p. babki wrócił na nogach z Syberii
Szaba
Error Fighters Extreame
Zaczęły mi się robić odciski na dupie od siedzenia w domu. Z dwojga złego lepsze odciski na stopach.Ty tymi wędrówkami próbujesz dotrzeć do Polski?
Dasz radę, brat mojej ś.p. babki wrócił na nogach z Syberii
Szaba
Error Fighters Extreame
Jutro atak na 65-70km. Na testy zabieram nowe spodnie i żele energetyczne. Więcej jedzenia niż ostatnio i dwa gramy elektrolitów. Jak nie będzie pęcherzy na stopach to powinienem dać radę.
Niby płaska trasa więc powinno być łatwiej. W miarę możliwości będą apdejty.
Niby płaska trasa więc powinno być łatwiej. W miarę możliwości będą apdejty.
Papieżak
UFC Welterweight
Trzymam kciuki!
Jawor
Bellator Bantamweight
Weź piątke, dwójka może nie wystarczyć.
