Zgadzam się w pełni. Pamiętam doskonale ten czas w życiu i sytuacje gdy miałem palącą potrzebę zmiany i latałem na placyk do kalinestyki na dworze robić treningi. Wartościując się przy tym psychicznie bo trening robiło się w zimie bez rękawiczek czy na deszczu, jak i o każdej porze dnia i nocy, ludzie patrzyli się jak na debila, koledzy odmawiali uczestniczenia w treningach. Trzeba mieć to coś w sercu i żelazną wolę, pragnienie podejmować takie treningi i doprowadzać je do końca. Zgadzam się z tym że dobra sylwetka odrazu wywołuje szacunek bo wiesz ile to kosztuje. Czasem tęsknie za tym pierwszym pragnieniem które było jak wewnętrzny krzyk, cisza zapadała tylko po mocnym udanych treningu i przeświadczeniu wykuwania nowego wizerunku siebie, bardzo dobrze poetycko napisane z dotknięciem duszy.
Aaa jeszcze propo tych crossfitowców czy dziwnej mody to śmieszne były to sytuacje jak robiłem sobie trening na tym placyku, obok była szkoła w tym obiekty sportowe, baseny, boiska i bieżnia. Roiło się tam od różnej maści farmazoniarzy, często starszych. Widział wtedy mnie taki z daleka, przybiegał sobie w nowych ciuchach prosto z manekina w decathlonie, albo największe hity komandosi z koszulkami runmaggedonu, mierzył wzrokiem jak śmiecia oczywiście bez słowa przywitania, przecież jest skurwysynem, mężczyzną a tu tylko taki aspirujący ówcześnie dwudziestolatek. Podpuszczałem wtedy tych zjebów robiąc po jednym ćwiczeniu z tych "widowiskowych" , na drążku stękali dwa powtórzenia w tym drugie z wyskoku a trzeciego nie było, na dipach nie mogli dać chociaż centa w góre gdy już opadli, a linę tylko złapali oburącz podskoczyli w nadziei że mają parę po czym rwało im ramiona i spadali jak dzieci. Rozglądali się wtedy nerwowo czy przypadkiem nie ma jakiś ludzi w pobliżu i blamażu, po czym znikali na wieczność i nie wychodzili za obręb boiska i bieżni póki nie zrobili swoich runmaggedonowych 2 okrążeń na krzyż.
Uważam, że trening powinien być dostosowany do konkretnego celu, a nie być tylko modnym epizodem w życiu.
Moje zdanie jest takie, że klasyka jest najlepsza, nikt nie wymyślił nic lepszego i prawdopodobnie nie wymyśli. Jeśli ktoś nie podąża za modą, to z powodzeniem bedzie utrzymywał formę przez lata i będzie po prostu sprawny fizycznie.
Mamy teraz treningi EMS, reklamują się, chodź trening raz w tygodniu 20 minut!
Tylko pytam komu to potrzebne. Zdrowym ludziom? Raczej nie.
Wydaje mi się, że stymulowanie mięśni powinno być przeznaczone w rehabilitacjach po różnego typu zabiegach, by pobudzić, pomoc w "rozruszaniu" tego miesnia.
Wymyślne metody "glupiego" treningu jak np martwy ciag na deskorolce czy nienaturalne przegięcia kończyn, są po prostu głupie i jie uważam, że mają cokolwiek wspólnego ze zdrowym podejściem do treningu.
Wymyślamy ćwiczenia, nosimy pół siłowni w jedno miejsce, walczymy o uznanie reszty, a tak naprawdę osiągniemy efekt odwrotny do zamierzonego. Niestety każdy, kto ćwiczy trochę dłużej wie, że nie jest to łatwe, są lepsze i gorsze momenty, jest wiele czynników wpływających na jakość treningu i żadne "cyrkowe" sztuczki czy magiczne pigułki tego nie zmienia. Trening to my, niezależnie od tego co robimy.
Temat rzeka, Panowie.
Życie weryfikuje każdy trening. Absolutnie każdy. Ostatnio miałem sytuację, że pierdolnąłem na betonowych oblodzonych schodach i grzbietem zjechałem 7 stopni w dół. Jakbym nie trenował to pewnie rozbiłbym sobie łeb, kości połamał, pozrywał ścięgna i Bóg jedyny wie co jeszcze. Ciało i układ nerwowy pamiętam i szybko odtwarza pewne odruchy, żeby paść bez przesadnego napięcia, rozłożyć te siły inaczej, głowę trzymać przy klatce piersiowej a nadgarstkami tylko utrzymywać kontrolę. Posiniaczone lekko dłonie jak za taki upadek to stosunkowo niska cena, po to właśnie między innymi się trenuje.
Miałem kolegów co zrywali sobie mięśnie np podczas sparingów albo prac domowych typu przesuwanie czegoś ciężkiego. O czym to świadczy? za dużo siłowni, usztywniających ruchów, uczenia układu nerwowego, że wszystko zawsze jest idealnie wyważone, w idealnej proporcji siłowej, balansie, bez żadnych jednostronnych mocnych przeciążeń itp
Trening ma też pobudzać kreatywność, tak uważam. Jak masz kawałek podłogi, drążek czy linę i masz z tego wykombinować trening na całe ciało to na prawdę musisz się na tym znać od strony praktycznej, a możliwości jest wiele. To też jeden z powodów dla których uważam, że dobry fighter powinien hartować swoje ciało w naturalny, spójny sposób a nie na siłowni. Zresztą najlepsi fighterzy w historii właśnie tak robili czy to za sprawą swoich mądrych trenerów czy po prostu z braku warunków i dostępu do tych wszystkich nowin technologicznych.
Jak masz kreatywność w treningu to będziesz miał ją i w walce, bo potrafisz spojrzeć na coś z innej strony, poszukać pewnych szybkich alternatyw. Zawsze mnie to dziwiło jak ludziom ciężko przychodzi znalezienie innego skutecznego szybkiego rozwiązania np taka sytuacja : jest klincz obu zawodników, jeden przyciska drugiego. Ten broniący się jest ustawiony w takiej pozycji, że biodro ma bokiem i stara się kontrolować głowę przeciwnika bo w domyśle ten atakujący trzyma za jedną z nóg i dąży do obalenia.
Co robi większość zawodników? wpada w swoje zaprogramowane schematy, dąży do tego obalenia za wszelką cenę, siłuje się z tymi nogami przeciwnika.
Co robi kreatywny zawodnik? zwalnia klamrę i ładuje 3 mocne sierpy na nogę przeciwnika od wewnętrznej strony, czysto w pachwinę..... nie trzeba kopać w nogi, można też bić rękami i jest to bardziej dewastujące bo ręka może i waży mniej, ale jest dużo, dużo szybsza i noga przeciwnika wyłączona.
albo takie oczywistości jak to, że kickboxerzy próbują kopać frontalne kopnięcie na przeciwnika z dystansu i nic większego to nie przynosi. Po co? Jak ktoś widzi wszystko, widzi nogi, ręce, barki, całą postawę ciała to musiałby być na prawdę niewidomy albo mocno rozkojarzony, żeby nie zobaczył takiego kopnięcia. No właśnie....jak widzi.....trzeba zrobić tak, żeby nie widział, zasłonić rękawicą przedniej ręki mu oczy i zabrać rękę dopiero jak już mamy pewność, że kop znajdzie się na szczęce
Nie lubię w ogóle określenia, modnego określenia, które ma wyznaczać niby jakiś standard wiedzy : "programowanie treningowe"
Co to znaczy? że ktoś nas programuje tak? nasze ciało, nasze postrzeganie, nasze podejście wrzuca w jakiś program, to tak jakby nas pozbawiał myślenia, właśnie tej wolnej woli, kreatywności, tego prawdziwego ducha tworzenia czegoś nieoczywistego i później zawodnicy żyją w tym : 4 tyg blok siłowy, 4 tyg blok wytrzymałościowy, 4 tyg jeszcze inny blok i potem znowu coś innego
Ile realnie jesteśmy w stanie wydobyć potencjału w 4 tyg? Niewiele. Bardzo niewiele.
Tu chodzi o to by cały czas być w formie, dlatego wielcy mistrzowie robili szalone treningi, często po wiele powtórzeń i były to mało skomplikowane rzeczy jak np 500-600 ugięć ramion, 1000 przysiadów etc. dysponowali olbrzymią siłą, zwrotnością, szybkością i charakterem
200kg w martwym ciągu podnosi się w serii przez około 20 sekund. W serii siłowej na 2-3 ruchy jeszcze krócej, ale żeby zrobić 1000 przysiadów to na to trzeba czasu i dużo cierpliwości, ale później efekty tego widać w walce
Człowiek może rozwinąć dużą siłę czynnościową, ale nie na sztandze, no przynajmniej historia to pokazuje, być może kiedyś znajdzie się ktoś kto złamie tą zasadę, póki co nikomu się to nie udało
Że nikt w takie dni nie zszedł na sali to cud.
